NCT มีสมาชิกสองคนที่ตาบอดสี — และไม่มีใครรู้มาก่อน

เป็นเวลาหลายปีที่แฟนๆ หลายล้านคนติดตาม NCT DREAM โดยไม่รู้ว่าสมาชิกสองคนแบ่งปันความลับที่เงียบงันนี้ร่วมกัน เมื่อโพสต์ไวรัลเมื่อเร็วๆ นี้เปิดเผยว่าทั้ง Jeno และ Haechan ต่างมีชีวิตอยู่กับภาวะตาบอดสี ปฏิกิริยาที่ตามมาเกิดขึ้นทันที — และทำให้แม้กระทั่งแฟนตัวยงต้องประหลาดใจ โพสต์ดังกล่าวสะสมยอดวิวเกือบสองล้านครั้ง พร้อมกับคอมเมนต์จากแฟนๆ ที่ไม่อยากเชื่อว่า "ฉันไม่รู้เลย...ช็อคมาก" และ "อะไรนะ? Jeno ด้วยเหรอ?" ช่วงเวลานี้ไม่ได้เป็นเพียงการค้นพบที่สนุกสนานสำหรับแฟนๆ เท่านั้น มันเปิดหน้าต่างสู่สิ่งที่วงการบันเทิงเกาหลีแทบไม่เคยพูดถึง นั่นคือ มีดาราชั้นนำกี่คนที่มองโลกในแบบที่แตกต่างกันโดยพื้นฐาน

Jeno เปิดเผยเรื่องตาบอดสีของตัวเองครั้งแรกในรายการวาไรตี้ Weekly Idol ขณะที่ Haechan พูดถึงอาการของเขา — ซึ่งทางคลินิกเรียกว่า color amblyopia — ในตอน behind-the-scenes ของ MUGI-BOX ที่ดำเนินรายการโดยเพื่อนสมาชิก NCT อย่าง Doyoung "ผมมี color amblyopia เลยไม่ค่อยรำคาญนะ" Haechan บอก พร้อมอธิบายประสบการณ์ของตัวเองอย่างตรงไปตรงมาขณะเล่าถึงหน้าจอโทรศัพท์ที่แตกซึ่งสองซีกดูเป็นคนละสีในสายตาของเขา การเปิดเผยทั้งสองครั้งนั้นดูสบายๆ แทบจะไม่เป็นเรื่อง แต่ผลสะสมจากการค้นพบว่าสมาชิกสองคนในยูนิตเดียวกันมีอาการเหมือนกันนี้ ยิ่งตอกย้ำว่าแฟนๆ — และบางทีตัวอุตสาหกรรมเอง — รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้น้อยแค่ไหน

ตาบอดสีที่แท้จริงคืออะไร — และทำไมถึงพบบ่อยกว่าที่คิด

ตาบอดสีไม่ได้หมายความว่าไม่เห็นสีใดๆ เลยอย่างที่หลายคนเข้าใจ ในกรณีส่วนใหญ่ หมายถึงความสามารถในการแยกแยะสีบางสี — โดยเฉพาะสีแดงและสีเขียว — ลดลง ไม่ใช่โลกที่เห็นเป็นขาวดำทั้งหมด อาการนี้เป็นทางพันธุกรรมและถ่ายทอดผ่านโครโมโซม X ซึ่งอธิบายว่าทำไมผู้ชายจึงมีโอกาสเป็นมากกว่า เพราะผู้ชายมีโครโมโซม X เพียงตัวเดียว (XY) ยีนที่บกพร่องเพียงตัวเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้เกิดอาการนี้ ส่วนผู้หญิงที่มีโครโมโซม X สองตัว (XX) ต้องได้รับยีนบกพร่องจากพ่อและแม่ทั้งคู่จึงจะได้รับผลกระทบ

ผลลัพธ์คือความไม่สมดุลทางเพศที่ชัดเจน โดยทั่วโลก ประมาณ 1 ใน 12 ของผู้ชาย — ราว 8% — มีภาวะบกพร่องในการมองเห็นสีในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง ในขณะที่อัตราของผู้หญิงอยู่ที่ประมาณ 0.5% สำหรับผู้ชายชาวเอเชียตะวันออก รวมถึงชาวเกาหลี การศึกษาพบว่าอัตราอยู่ที่ประมาณ 4 ถึง 6 เปอร์เซ็นต์ ตัวเลขนี้แปลตรงได้ทันที ในประเทศที่มีประชากร 52 ล้านคน ผู้ชายหลายล้านคน — รวมถึงคนดังบางคนที่มีชื่อเสียงที่สุด — ต้องดำเนินชีวิตประจำวันโดยรับรู้สีแตกต่างจากคนส่วนใหญ่

ดาราเกาหลีที่ออกมาเปิดเผย — และสิ่งที่พวกเขาพูด

Jeno และ Haechan ไม่ได้อยู่โดดเดี่ยว สื่อในเกาหลีรวบรวมรายชื่อคนดังที่เปิดเผยว่าตัวเองมีภาวะบกพร่องในการมองเห็นสี และชื่อเหล่านั้นครอบคลุมทั้งอุตสาหกรรมบันเทิง นักแสดงตลกและ MC มากประสบการณ์ ชิน ดง ยุพ เปิดเผยในรายการ My Little Old Boy ของ SBS เมื่อปี 2017 ว่า "ผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าสีสวยงามคืออะไร ตอนเด็กๆ ผมไม่เข้าใจใบไม้เปลี่ยนสีในฤดูใบไม้ร่วง" นักแสดง คัง คยอง จุน เปิดเผยในรายการ Radio Star ของ MBC ว่าเขาท่องจำวิธีวาดแอปเปิ้ลสำหรับสอบเข้ามหาวิทยาลัยเพราะแยกสีแดงกับสีเขียวไม่ออก นักแสดง จอง กยอ อุน ค้นพบอาการของตัวเองระหว่างรับราชการทหาร โดยอ่านเลข 74 ผิดเป็น 71 ในการทดสอบตาบอดสีมาตรฐาน

นักแสดงตลก ฮง รก กี เล่าถึงการสับสนสีในชีวิตประจำวัน — มีครั้งหนึ่งที่คิดว่าของชิ้นหนึ่งสีเบจทั้งที่จริงๆ เป็นสีม่วง แร็ปเปอร์ ยง จุน ฮยอง จาก B2ST เปิดเผยอาการของตัวเองในการสัมภาษณ์ และผู้กำกับภาพยนตร์ จาง จิน เป็นอีกชื่อที่รู้จักกันดีในรายชื่อนี้ รูปแบบในการเปิดเผยทั้งหมดนี้คล้ายคลึงกันอย่างน่าทึ่ง ส่วนใหญ่ค้นพบโดยบังเอิญ — ระหว่างการตรวจสุขภาพทหาร ในการสนทนาสบายๆ ในรายการวาไรตี้ หรือเมื่อสถานการณ์เฉพาะบังคับให้เปิดเผย ไม่มีดาราคนใดในรายชื่อนี้ที่สร้างอาชีพโดยอาศัยอาการดังกล่าว มันเพิ่งปรากฏขึ้น เหมือนกับรายละเอียดส่วนตัวที่ในที่สุดก็มักจะถูกเปิดเผย

เมื่อตาบอดสีกลายเป็นปัจจัยในอาชีพ

สำหรับนักบันเทิงเกาหลีส่วนใหญ่ ตาบอดสีเป็นเพียงลักษณะส่วนตัวที่น่าสนใจมากกว่าจะเป็นอุปสรรคในอาชีพ แต่ในเดือนมกราคม 2026 นักแสดง อัน โบ ฮยอน เปิดเผยสิ่งที่น่าประหลาดใจมากกว่า นั่นคืออาการตาบอดสีของเขารุนแรงพอที่จะบังคับให้เขาออกจากงานพิธีกรโดยสิ้นเชิง ในการให้สัมภาษณ์ใน Salon Drip ของ YouTube เขาเปิดเผยว่าในระหว่างงาน MBC Entertainment Awards ปี 2020 — ที่เขาดำเนินรายการร่วมกับนักแสดงตลก Jang Do Yeon — เขาไม่สามารถอ่าน cue card ได้เพราะสีของตัวอักษรผสมกับสีของเสื้อผ้าของผู้ดำเนินรายการร่วม ทีมงานพยายามปรับสีและขนาดตัวอักษรในแบบเรียลไทม์ แต่ไม่ได้ผล "สายตาของผมไม่ดี และตาบอดสีของผมค่อนข้างรุนแรง" เขากล่าว "ผมอ่าน cue card ไม่ออก"

ประสบการณ์นั้นทำให้ Ahn เข้ารับการผ่าตัด LASIK หลังจากนั้น และตั้งแต่นั้นมาก็ถอยห่างจากบทบาทพิธีกร กรณีของเขาแสดงให้เห็นว่าทำไมผลกระทบของอาการนี้จึงแตกต่างกันอย่างมากในบทบาทต่างๆ ในวงการบันเทิง สำหรับไอดอล K-pop ที่การฝึกซ้อมบนเวทีเป็นเรื่องของตำแหน่งและการท่องจำ และสัญญาณมาจากตำแหน่งทางกายภาพและเสียงมากกว่าสัญญาณสี อาการนี้อาจแทบมองไม่เห็นทั้งสำหรับผู้แสดงและผู้ชม แต่สำหรับพิธีกรที่ต้องอ่าน teleprompter ที่มีรหัสสีใต้แสงเวทีที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา มันกลายเป็นอุปสรรคที่เป็นรูปธรรม อุตสาหกรรม K-pop — ด้วยภาษาภาพที่หนาแน่นและสีสันสดใส — เกือบแน่นอนว่าได้รองรับนักแสดงที่ตาบอดสีมาเป็นเวลาหลายปีโดยไม่เคยยอมรับการปรับตัวนั้นอย่างเป็นทางการ

ละครซีรีส์ Netflix ที่ประสบความสำเร็จระดับโลกอย่าง The Glory (2022–2023) เพิ่มมิติที่ไม่คาดคิดต่อการรับรู้ของสาธารณชนด้วยการให้ตัวร้ายอย่าง Jeon Jae Joon มีภาวะบกพร่องในการมองเห็นสีที่ชัดเจน โดยนำมันเข้าไปในเรื่องราวทั้งในฐานะจุดอ่อนของตัวละครและกลไกของพล็อต สำหรับผู้ชมนานาชาติหลายล้านคนที่ได้พบกับอาการนี้เป็นครั้งแรกผ่านมุมมองของละครเกาหลี มันได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ของตาบอดสีจากเรื่องทางการแพทย์เป็นสิ่งที่มีน้ำหนักทางดราม่า — และสะท้อนถึงชีวิตจริง

สิ่งที่อุตสาหกรรมยังไม่ได้พูดออกมาดังๆ

ปฏิกิริยาไวรัลต่อการค้นพบเกี่ยวกับ Jeno และ Haechan สะท้อนถึงสิ่งที่แท้จริงเกี่ยวกับวิธีการทำงานของแฟนคลับ แฟนๆ ลงทุนในการรู้จักคนที่พวกเขาติดตาม และรายละเอียดอย่างนี้ — ที่ใช้ชีวิตอยู่อย่างเงียบๆ ตลอดอาชีพ ไม่เคยเป็นความลับอย่างแท้จริงแต่ก็ไม่เคยเปิดเผยอย่างแท้จริง — มาพร้อมกับน้ำหนักที่พิเศษ ปฏิกิริยาออนไลน์อบอุ่นอย่างเป็นเอกฉันท์ "ฉันรู้เรื่อง Haechan มาก่อน แต่ไม่เคยรู้เรื่อง Jeno เลย" นักแสดงความคิดเห็นคนหนึ่งเขียน ความประหลาดใจนั้นไม่ใช่ความผิดหวัง มันคือความรู้สึกพิเศษจากการรู้ว่าคนที่คุณเฝ้าดูแสดงบนเวทีใต้แสงสว่างจ้ามาหลายปี อาจสัมผัสกับแสงเดียวกันเหล่านั้นในจานสีที่แตกต่างกันโดยพื้นฐาน

แต่การสนทนาในอุตสาหกรรมยังคงขาดหายไปเป็นส่วนใหญ่ ยังไม่มีแถลงการณ์สาธารณะที่บันทึกไว้จากเอเจนซี่บันเทิงเกาหลีรายใหญ่เกี่ยวกับวิธีที่พวกเขาออกแบบภาพบนเวที ประสานรหัสสีของเครื่องแต่งกาย หรือจัดโครงสร้างระบบสัญญาณเพื่อรองรับนักแสดงที่ตาบอดสี เมื่อพิจารณาว่าประมาณ 4 ถึง 6 เปอร์เซ็นต์ของผู้ชายเกาหลีมีภาวะบกพร่องในการมองเห็นสีในระดับใดระดับหนึ่ง และเมื่อพิจารณาจากขนาดรายชื่อกลุ่มไอดอลในทศวรรษที่ผ่านมา ความน่าจะเป็นทางสถิติที่จะมีนักแสดงที่ตาบอดสีหลายคนในรุ่นใดก็ตามไม่ใช่ความเป็นไปได้ที่ห่างไกล — มันเกือบจะเป็นสิ่งที่แน่นอน การสนทนาที่แฟนๆ ของ Jeno และ Haechan บังเอิญเข้ามาพบนั้นเป็นสิ่งที่อุตสาหกรรมอาจต้องเปิดขึ้นอย่างตั้งใจในที่สุด