ภาพถ่ายของ Leslie Cheung ชุดนี้ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้ใครได้เห็น

วันที่ 1 เมษายน 2026 คือวันครบรอบ 23 ปีแห่งการจากไปของ Leslie Cheung แฟนๆ หลายพันคนพากันมารวมตัวกันที่หน้าโรงแรม Mandarin Oriental ในย่าน Central ของฮ่องกงเช่นเคย อาคารแห่งนี้คือสถานที่ที่นักแสดงและนักร้องผู้เป็นตำนานผู้นี้ตกลงมาในวันที่ 1 เมษายน 2003 พื้นถนนเต็มไปด้วยดอกไม้ จดหมายเขียนด้วยลายมือ ปกอัลบั้ม และภาพถ่าย คนรุ่นที่เติบโตมากับการชมภาพยนตร์ Farewell My Concubine และ Happy Together ยืนเคียงข้างกันกับเหล่าคนอายุ 19 ปีที่เพิ่งค้นพบเขาผ่านแพลตฟอร์มสตรีมมิง ทุกคนต่างเรียกขานเขาด้วยคำว่า "ก๋อก๋อ" — พี่ชาย

ปีนี้มีสิ่งใหม่เกิดขึ้น บริษัทภาพยนตร์เกาหลี Triple Pictures ได้เผยแพร่ภาพถ่ายที่ไม่เคยตีพิมพ์มาก่อนของ Cheung ซึ่งถ่ายโดยผู้กำกับภาพ Kim Hyung-sun ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 1998 ภาพเหล่านี้ไม่เคยถูกนำมาแชร์ต่อสาธารณะ และเมื่อปรากฏออกมา แฟนๆ ก็เข้าใจทันทีว่าทำไมพวกมันถึงมีความหมายมากขนาดนั้น

"เขามาถึงกองถ่ายและขอพักสักครู่" Kim Hyung-sun เล่าย้อนถึงวันนั้น "เขาดูเหนื่อยล้าผิดปกติในวันนั้น" ช่างภาพบอกว่าช่วงเวลานั้น — ที่ Cheung นิ่งเงียบ เก็บตัว ราวกับแบกรับอะไรบางอย่างที่มองไม่เห็น — "สื่อถึงตัวตนที่แท้จริงของเขาได้ดีที่สุด" แล้วเขาก็กดชัตเตอร์

ชายคนหนึ่งที่อยู่เบื้องหลังไอคอน

Leslie Cheung เกิดในชื่อ Cheung Fat-chung ที่เกาลูนเมื่อวันที่ 12 กันยายน 1956 หากยังมีชีวิตอยู่ เขาจะมีอายุครบ 70 ปีในปี 2026 เขาเป็นลูกคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 10 คน และเติบโตมากับย่าเป็นส่วนใหญ่หลังจากพ่อแม่แยกทางกัน พ่อของเขาเป็นช่างตัดเสื้อที่มีชื่อเสียง — ลูกค้าของเขามีทั้ง Alfred Hitchcock และ Marlon Brando — ครอบครัวนี้ดำรงอยู่ในจุดตัดอันแปลกประหลาดระหว่างความหรูหราและความขาดหาย Cheung เลือกชื่อ "Leslie" ตามชื่อนักแสดง Leslie Howard เพราะชื่อนี้ให้ความรู้สึกเป็นกลางทางเพศ ซึ่งกลายเป็นสิ่งที่บ่งบอกล่วงหน้าถึงทุกอย่างที่จะตามมา

อาชีพในช่วงต้นของเขาไม่ราบรื่น เขาถูกโห่ไล่ออกจากเวทีตั้งแต่การประกวดครั้งแรกที่ RTV Asian Singing Contest ปี 1977 นักวิจารณ์บอกว่าเสียงของเขา "เหมือนเสียงไก่" แต่เขาก็ยังคงกลับมาปีแล้วปีเล่า พัฒนาการผสมผสานระหว่างความเปราะบางและความเข้มข้นที่แม่นยำซึ่งจะทำให้เขากลายเป็นผู้ที่ไม่อาจแทนที่ได้ ซิงเกิล "Monica" ปี 1984 เปลี่ยนทุกอย่าง เพลงป๊อปที่มีจังหวะเต้นรำนี้นำเสนอดาวดวงใหม่สู่วงการ Cantopop และทำให้ Leslie Cheung โด่งดังทั่วเอเชียตะวันออกในชั่วข้ามคืน

ในปี 1993 เขาสร้างผลงานการแสดงที่น่าทึ่งที่สุดชิ้นหนึ่งในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์เอเชียตะวันออก ในบทบาท Chen Dieyi ในภาพยนตร์ Farewell My Concubine ของ Chen Kaige ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นผลงานจีนเรื่องแรกที่คว้ารางวัล Palme d'Or จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ การแสดงของ Cheung ในบทนักร้องโอเปร่าปักกิ่งที่แยกแยะการแสดงออกจากความเป็นจริงไม่ออก และความทุ่มเทจากความหลงใหลไม่ได้ ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ว่าเป็นผลงานที่นิยามอาชีพและยุคสมัยของเขา Wong Kar-wai ที่กำกับเขาในสามภาพยนตร์กล่าวเพียงว่า "ผมไม่คิดว่าผมจะสร้างภาพยนตร์เรื่อง Leslie Cheung แล้วหาใครมารับบทแทนเขา เขาไม่อาจถูกแทนที่ได้"

ภาพถ่ายเหล่านั้นและสิ่งที่พวกมันบันทึกไว้

ภาพถ่ายปี 1998 ที่เผยแพร่ในเดือนเมษายนนี้แสดงให้เห็น Cheung ห้าปีก่อนเสียชีวิต ในช่วงที่จากทุกสิ่งภายนอกดูเหมือนว่าเขาอยู่ในช่วงสูงสุดของชื่อเสียง Passion Tour ปี 2000-2001 ของเขา — 43 คอนเสิร์ต เครื่องแต่งกายออกแบบโดย Jean Paul Gaultier แนวคิดที่ครอบคลุมตั้งแต่นางฟ้าจนถึงปีศาจ — ยังอยู่อีกสองปีข้างหน้า อัลบั้ม Red ของเขาได้สร้างสถิติใหม่ทั้งในเชิงพาณิชย์และศิลปะ เขาเป็นที่ยิ่งใหญ่อลังการในสายตาสาธารณชน

แต่ช่างภาพเห็นบางอย่างอีกอย่างในวันฤดูใบไม้ร่วงนั้น ความเหนื่อยล้า การขอพักสักครู่ ใบหน้าของคนที่แบกรับบางอย่างมากกว่าที่งานแสดงต้องการ

นี่คือสิ่งที่ทำให้ภาพถ่ายเหล่านี้แตกต่างจากภาพถ่ายที่จัดวางอย่างมืออาชีพหลายพันภาพของ Cheung ที่มีอยู่แล้ว ตลอดอาชีพการงาน เขามีทักษะพิเศษในการนำเสนอตัวเอง เครื่องแต่งกายของ Jean Paul Gaultier การจัดภาพที่เนิบนาบของ Wong Kar-wai ระยะห่างที่คำนวณมาอย่างแม่นยำของดาวที่เปิดเผยทุกอย่างในตัวละครแต่แทบไม่มีอะไรเป็นส่วนตัว ภาพถ่ายใหม่เหล่านี้มอบสิ่งที่หายากกว่า: ช่วงเวลาที่ไม่ได้อยู่ในสภาพพร้อมรับมือ ถูกบันทึกโดยคนที่เข้าใจความหนักของมัน

การตอบสนองของแฟนๆ รวดเร็วและแพร่หลาย หลายคนสังเกตว่าชีวิตภายในของ Cheung — ภาวะซึมเศร้าที่ต่อมาถูกกล่าวถึงในความเชื่อมโยงกับการเสียชีวิตของเขา ปีแห่งการรักษาทางจิตเวชที่เขาได้รับก่อนเดือนเมษายน 2003 — ถูกซ่อนเอาไว้เป็นเวลานาน อาจจากทุกคนรวมถึงตัวเขาเอง การมองเห็นภาพถ่ายของเขาที่ดูเหนื่อยล้าและเก็บตัวในปี 1998 ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปตอนนี้มากกว่าตอนนั้น

ยี่สิบสามปีแห่งความรักที่ไม่จางหาย

Leslie Cheung จากไปในวันที่ 1 เมษายน ซึ่งในตอนแรกดูเหมือนเป็นเรื่องตลกที่โหดร้าย ความไม่เชื่อแผ่ขยายไปทั่วโลก ในฮ่องกง หมื่นคนมาร่วมพิธีรำลึกของเขาแม้จะมีโรคระบาด SARS ในเกาหลี ญี่ปุ่น และทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แฟนๆ ที่เติบโตมากับเขาต่างจัดพิธีสวดภาวนา

สิ่งที่เกิดขึ้นในช่วง 23 ปีที่ผ่านมาเป็นสิ่งที่วงการบันเทิงแทบไม่เคยสร้างขึ้นได้: กลุ่มแฟนคลับที่ไม่ได้ลดน้อยลงแต่กลับเปลี่ยนแปลงและเติบโต ในปี 2013 แฟนๆ สร้างสถิติกินเนสส์โลกด้วยนกกระเรียนกระดาษ 1,956,921 ตัว — หนึ่งตัวสำหรับแต่ละปีของปี 1956 ปีที่เขาเกิด ดาวเคราะห์น้อย 55383 ได้รับการตั้งชื่อว่า Cheungkwokwing เพื่อรำลึกถึงเขา การสำรวจของ CNN ในปี 2010 จัดอันดับให้เขาอยู่ในอันดับสามของนักดนตรีที่เป็นสัญลักษณ์มากที่สุดตลอดกาล รองจาก Michael Jackson และ The Beatles เท่านั้น ในปี 2013 เขากลายเป็นคนดังร่วมสมัยคนแรกที่ถูกรวมไว้ในสารานุกรม Cihai ภาษาจีน

ในเดือนเมษายนนี้ นอกเหนือจากภาพถ่ายที่เพิ่งเผยแพร่ใหม่ ภาพยนตร์สองเรื่องของเขายังได้รับการฉายในรูปแบบการบูรณะ 4K Rouge ภาพยนตร์โรแมนติกแฟนตาซีปี 1988 ของเขากับ Anita Mui ฉายที่ CGV Arthouse ในเกาหลีพร้อมวิดีโอบรรณาการที่ผลิตขึ้นเป็นพิเศษ Farewell My Concubine: The Original ถูกนำกลับมาฉายในโรงภาพยนตร์เกาหลีอีกครั้ง แฟนสาวอายุ 19 ปีคนหนึ่งที่เข้าชมการฉายรอบหนึ่งกล่าวหลังจากนั้นว่า "ผลงานของเขายังคงรู้สึกสดใหม่ แม้จะผ่านมา 20 หรือ 30 ปีแล้วก็ตาม"

ภาพถ่ายปี 1998 ที่เผยแพร่ในเดือนเมษายนนี้มีอยู่ระหว่างเอกสารและบทกวีแห่งการอำลา พวกมันแสดงให้เห็นชายคนหนึ่งที่ตามที่ช่างภาพเล่า เหนื่อยล้าผิดปกติในวันนั้น พวกมันแสดงให้เห็นใครบางคนที่ขอพักสักครู่ก่อนการถ่ายภาพ พวกมันอาจแสดงให้เห็น Leslie Cheung ในเวอร์ชันที่ภาพลักษณ์สาธารณะที่สร้างขึ้นอย่างระมัดระวังที่สุดไม่สามารถแสดงออกมาได้อย่างครบถ้วน — คนที่ทำงานหนักมาก เป็นเวลานานมาก ก่อนที่โลกจะหยุดขอให้เขาทำเช่นนั้น

แฟนๆ ไม่ได้มองภาพถ่ายเหล่านี้เพื่อหาข้อมูลใหม่เกี่ยวกับตัวเขา พวกเขารู้จักเขาดีอยู่แล้ว พวกเขามอง เช่นเดียวกับที่พวกเขาทำมา 23 ปี เพราะการได้เห็นเขาอีกครั้งนั้นเพียงพอแล้ว